Her şeyin başı ve sonu, kıyamet ve kaosun çift kutuplu olmasıdır. İkircikli bu durum, bizatihi aynı bedenin içinde yer alan, ama bir neden sonuç ilişkisine bağlı olmayan hem tamamlayıcılık hem de zıtlık içerir.
Aynı bedensel mekanda insan, hem kendidir, hem de kendinin karşıtıdır; olduğu şey olmadığından dolayı masumdur ve olduğu şey olmaktan dolayı da suçludur. Diyalektiğin bu çeşitli angajmanları karşısında niteliksel tutarlılık suskun kalmaktadır ve hezeyan ise insanın bu sessiz parçalanmalarından meydana gelmektedir.
Bu marazi insani gerçeklik, insanın ahlaki ve toplumsal gerçekliğiyle dolaysız çelişki içindedir. Çift kutuplu marazi insani gerçeklik, ancak yapıtın kökensel gerçekliğinde mevcuttur.
Foucault'nun deyimiyle ''lanetin patetiğinin tehlikeleri psikanalizlerin ters ve simetrik tehlikesi'': Bir yapıt kendisini kesintiye uğratan akıl bozuklukları sayesinde bir boşluk, bir sessizlik zamanı, cevapsız bir soru açmakta, dünyanın onun içinde kendini sorgulamak zorunda kaldığı uyuşması olmayan bir parçalanmayı harekete geçirmektedir.
Yapıt, patetik bu ikilemleri hep kendi sınırlarına, yapıtın olup, meczupluğun olmadığı yere iter; ama bu patetik ikilemler yapıtla çağdaştır; çünkü onun gerçeğinin zamanını başlatır.
Yapıtın kökensel gerçekliğindeki zıt kutupların birbiri üzerine bükülerek gerçekleşen parçalanmış bütünü - videonun yapıtın mekanına ilişkin araçsal gerçekliğindeki görüntü alanının içinde ve dışında kalan göstergelerin ikircikli tutarlılığının sorumluluğu -alımlayıcıya kalmaktadır.
Mürteza Fidan
